ای به سپهر عاطفه بی قرین
ستاره ی مدینه ، ام البنین
قدرتو در جهان نبوده معلوم
قبر تو در جوار چار معصوم
فاطمه دوم مرتضایی
مادر دیگری به مجتبایی
تو کیستی که با غم و زمزمه
پای نهی به خانه فاطمه
تو کیستی که با همه عزیزی
گفته ای آمدم کنم کنیزی
تو دیده ای که خانه ای سوخته
دخترکی چشم به در دوخته
محض دل تازه گلان حزین
نام تو فاطمه ! شد امّ البنین
تا که نگویند حسینش چه شد
مدینه بین الحرمینش چه شد
رهی که از قبر تو تا فاطمه ست
مدینه ، بین الحرمین همه ست
دامن عطر تو گل یاس داشت
جعفر و عبدالله و عباس داشت
تو آسمان و قمرش ابا الفضل
تو مهر مادر ، پسرش ابا الفضل
تو دیده بودی که علی بی عدد
بوسه به دستان ابا الفضل زد
آه نبودی تو که در علقمه
تیر و کمان بود به دست همه !
نمک به زخم جگرت می زدند
تیر به چشم پسرت می زدند
ساقی از دست شد و مست شد
ماه بنی هاشم بی دست شد
هر چه بگویند تو هم مادری
سخت ، غم از سینه خود می بری
فاطمه آمد که تشکر کند
در عوضت دل زغمش پر کند
غصه نیامدست در بند تو
در سفر چهار فرزند تو
آه چرا کرده صدایت بشیر ؟
از کجا خبر داشت برایت بشیر ؟
داغ جوانان تو در گفته کرد؟
غم حسین خاطرت آشفته کرد ؟
آه نگویم که حسینت چه شد
فاطمه جان نور دوعینت چه شد

هیئت عشاق المهدی اقبالیه به مناسبت شهادت حضرت ام البنین وششمین سالگرد ذاکر بااخلاص اهلبیت آقاسید جواد ذاکر(ره)برگزار می کند       

                                                                 سخنران:شیخ احمد درویشوند

                                                 مداحان:کربلایی رضا قلباربندوکربلایی محمدرضا فطری

زمان:دوشنبه18/2/91ساعت21:30

                                       مکان:قزوین –اقبالیه-خ-توحید-مسجدتوحید

                                                        شام مهمان سفره ارباب

مـــي ايـــــــــد از دور ,مــردي ســــواره          بـــرمــركب عشـــق, چــــون ماهپــــاره 

والشمــس رويـش, واللــيــــل مـــويـش          گلـــها هــمه مســــت, از رنگ و بويـش

عـمــــامـــه بر سر, مثــل پيـمبـــــر (ص)          در بـازوانــش نـيروي حيــــــــــــــــدر(ع) 

ازپــاي تــاسـر در شـور و شيــــن است          بــرق نگـاهــش مثل حســــين(ع) است

مي ايــد از دور خوشــــبو تر از يـــــاس          در چشــــم وابرو مـانـند عبــــــاس (ع) 

القــصـه ايــن مــرد اميـد دلهاســـــــــت          خوشبو تر از ياس فرزند زهراست(س) 
بالاخره آقامون میادو انتقام مادرشو از اون۲تا حرومزاده می گیره

  بچه ها بیایید همگی دعا کنیم مادرمون توبستر افتاده دعا کنیم حال مادرمون خوب بشه . آی ننه .آی ننه .آی ننه جوان ننه . قد کمان ننه .قد کمان ننه          

السلام علیک یا فاطمه الزهرا

                                       فاطمیه کمتر از عاشورا نیست               

هیئت عشاق المهدی(عج) اقبالیه برگزار می کند

به مناسبت شهادت حضرت زهرا(س)چهارشب اقامه عزا می نماید

سخنران:حجت الاسلام والمسلمین شیخ احمد درویشوند

مداحان:حاج علی فرمانی

و

کربلایی محمد رضا فطری

زمان:ازشنبه2/2/91الی سه شنبه5/2/91شب شهادت ساعت شروع مراسم9شب

مکان:اقبالیه خیابان توحید مسجد توحید.            هیئت عشاق المهدی اقبالیه

فاطمه زهرا سلام الله علیها
اى بلند اختر كه ناموس خداى اكبرى               ***             عقلِ كل را دخترى و علمِ كل را همسرى
زینت عرش خدا پرورده دامان توست                          ***              یازده خورشید چرخ معرفت را مادرى
آن كه بُد منت وجودش بر تمام ما سوى            ***             گشت ممنون عطاى حق كه دادش كوثرى
تاج فرق عالم و آدم بود ختم رسل                            ***             بر سر آن سرور كون و مكان تو افسرى
از گلستان تو یك گُل خامس آل عباست            ***             اى كه در آغوش خود خون خدا مى‌پرورى
مقتداى حضرت عیسى بود فرزند تو                  ***             آن چه در وصف تو گویم باز از آن برترى
در قیامت اولین و آخرین سرها به زیر               ***             تا تو با جاه و جلال حق، زمحشر بگذرى
بر بساط قرب بگذارد قدم چون مصطفى             ***             تو بر او هستى مقدم ، گرچه او را دخترى
كهنه پیراهن چو بر سر افكنى در روز حشر         ***             غرقه در خون خدا برپا نمایى محشرى
با چه ذنبى كشته شد مؤوده آل رسول              ***             بود آیا اینچنین، أجرِ چنان پیغمبرى
قدر تو مجهول و مخفى قبر تو تا روز حشر                   ***             جز خدا در حق تو كس را نشاید داورى

* * *
شمع جمع آل طه بضعه خیر الورى                 ***             دختر شمس الضحا و همسر بدر الدّجى
آفتاب برج عصمت گوهر درج شرف                 ***             لیلة القدر وجود و سرّ و ناموس خدا
آن كه بنشاندش به جاى خود امام الانبیاء          ***             وان كه بُد آمینِ او شرط دعاى مصطفى
مبدأ جسمش بُد از اثمار اشجار بهشت              ***             منتهاى روح پاك او حریم كبریا
ز آدم و عیسى نبودش كفو و مانندى به دهر       ***             شد در اوصاف كمال او هم تراز مرتضى
در مدیحش عقل شد حیران و سرگردان چو دید   ***             هست مدّاحش خدا، وصف مقامش هل أتى
پا ورم كرد از نماز و دست و بازو از جهاد            ***             سینه او شد سپر در راه حق روز بلا
رفت از دار فنا بشكسته دل آزرده تن                ***             آن كه بُد آزردنش ایذاء ختم الانبیاء
گفت حیدر در غروب آفتاب عمر او                  ***             تار شد دنیا و روشن شد به تو دار بقاء

* * *
دختر خیر الورى و همسر فخر بشر                            ***    علم مخزون، غیب مكنون در ضمیرش مستتَر
لیلة القدر، نزول كل قرآن مبین                      ***             مطلع الفجر ظهور منجى دنیا و دین
آسمان یازده خورشید تابان وجود                    ***             روشن از نور جمالش عالم غیب و شهود
شمع جمع اهل بیت و نور چشم مصطفى          ***             مهجه قلبى كه آن دل بود قلب ماسوى
آیه تطهیر وصف عصمت كبراى او                             ***             هل أتى تفسیرى از دنیا و از عقباى او
تا قیامت شد به او روشن چراغ عقل و دین                   ***             منتشر از او به دنیا نسل خیر المرسلین
اندر آن روزى كه وا نفسا بگویند انبیا                ***             شیعتى گویان بیاید او به درگاه خدا
مصحف او لوح محفوظ قضاء است و قدر             ***             در حدیث لوحِ او برنامه اثنى عشر
علم ما كان و یكون ثبت است اندر دفترش                   ***    نى سلونى گفته در عالم كسى جز همسرش
اوست مشكاة دو مصباحى كه شد عرش برین      ***             زینت از آن دو، چراغ راه رب العالمین
میوه باغ وجودش حلم و جود مجتبى است                  ***             حاصل آن عمر كوتاهش شهید كربلا است
زینب آن اسطوره صبر و شجاعت دخترش                   ***             گوى سبقت برده در اسلام و ایمان مادرش
دامنش جان جهان و یك جهان جان پرورید        ***             وه چه جانى كه خداوند جهان او را خرید
خون بهاى خون او شد ذات قدّوس خدا             ***             گشت كشتى نجات خلق و مصباح الهدى
منقطع شد وحى بعد از رحلت خیر الأنام           ***             لیك جبریل امین بنمود در كویش مقام
بود امین وحى دائم در صعود و در نزول             ***             تا گذارد مرحمى بر قلب مجروح بتول
دل شكسته بود و از هجر پدر بیمار بود             ***             پشت و پهلو هم شكسته از در و دیوار بود
تسلیت مى‌داد او را ذات پاك ذو الجلال             ***             تا بكاهد زان غم و آن رنج و آن درد و ملال
عطر و بوى و رنگ و روى و خُلق و خَلق عقل كل  ***             ساطع و لامع بُد از آن بضعه ختم رسل
زین سبب روح القدس شد در حریم او مقیم       ***             تا در آن آئینه بیند صاحب خُلق عظیم
زین قفس چون مرغ روحش رو به رضوان پر كشید         ***             رفت جبریل امین و از مدینه دل برید
مرتضى آن قطب عالم لنگر دنیا و دین              ***             عرش علم و روح ایمان و امیرالمؤمنین
آنكه در تسلیم و صبرش عقل شد مبهوت و مات   ***             كرد در فقدان این همسر تمناى ممات
بود زهرا ركن آن ركن زمین و آسمان               ***    رفت و ویران شد سر و سامان آن شاه جهان

صورتى كو خَلق و خُلق عقل كل را مى‌نمود                  ***    گشت پنهان نیمه شب در خاك غم، امّا كبود
ماهتاب آسمان عصمت و عفّت گرفت               ***    كس نداند جز على آخر چه بگذشت و چه بود
دیده عالم ندیده زهره‌اى مانند زهرا                  ***             دخترى مادر نزاده كو شود اُمّ ابیها
شد خدا راضى به آنچه فاطمه راضى به آن شد    ***             متفق شد در رضا و در غضب با حق تعالى

کربلایی حسین عینی فرد زمینه (یاحضرت معصومه س ...)

کربلایی حسین عینی فرد شور (مست حسینم افتخارم همینه...)

کربلایی حسین عینی فرد شور (باده بده باده بده ساقیا...)

کربلایی حسین عینی فرد شور ( بی قرارم...)

کربلایی حسین عینی فرد شور (مستم از این باده...)

کربلایی حسین عینی فرد شور (نفس راحت منه...)

کربلایی حسین عینی فرد شعر خوانی (گر نیایی حقیر می میرم...)منبع مداحی ها وبلاگ دار المجانین مجمع حیدیون زنجان

باسلام .               اصلا حسین جنس غمش فرق می کند         این راه عشق پیچ وخمش فرق می کند. مراسم هفتگی این هفته هیئت عشاق المهدی با مداحی کربلایی محمد طالقانی وسخنرانی حاج آقا درویشوند    شام مهمان سفره ارباب..شروع مراسم ساعت۸شب.

با سلام وباعرض تبریک به همه شیعیان جهان به منظور آغاز امامت حضرت مهدی (عج)وبه درک واصل شدن عمر حرام زاده .برای مطالعه زندگی نامه وچگونه کشته شدن عمر به دست حضرت ابولولو به ادامه مطلب  مراجعه فرمایید

سلام، غریب تر از هر غریب!

هیئت عشاق المهدی اقبالیه به مناسبت فرا رسیدن اربعین سید وسالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع)برنامه دارد. زمان :جمعه۲۳/۱۰/۹۰ساعت ۳۰/۸شب مکان:اقبالیه خ.توحید مسجد توحید         سخنران :حجت الاسلام والمسلمین حاج آقای درویشونداز قزوین  مداحان: کربلایی رضا قلباربند.کربلایی حسین قلباربند. مداحان میهمان:کربلایی روح الله اصفهانی .وکربلایی مصطفی عبداللهی از قزوین .                     شام میهمان سفره ارباب

چگونه امام زمان (عج) بعد از ظهور، از (آنانيكه به) مادرش حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ سيلي زده اند و خون جد بزرگوارش حضرت امام حسين ـ عليه السلام ـ (را ريخته اند) انتقام مي گيرند؟ مگر نه اين است كه آنها سالهاست كه در عالم قبر عذاب مي شوند؟ آيا آنها زنده مي گردند؟

جهت يافتن پاسخ مورد نظر، بررسي چند نكته ضروري است:
الف) چه كساني به دنيا باز مي گردند؟
در ادبيّاتِ معارفِ شيعه، چنين آمده است كه: پس از ظهور حضرت مهدي (عج)عده اي از خالص ترين مؤمنان و پليدترين كافران به دنيا «بازگشت» مي نمايند. چنين بازگشتي را «رَجعت» مي نامند و صرفاً شاملِ همان افرادي است كه ايمان يا كُفرشان در بالاترين درجه باشد و اگر شخصي به اين ميزان نرسيده باشد، در زُمرة «رَجعت يافتگان» نخواهد بود.[1]
ب) آيا دشمنان حضرت زهرا و امام حسين ـ عليهما السلام ـ رَجعت مي كنند؟
جاي ترديد نيست كه ستمگران به اهل بيت ـ عليهم السلام ـ ، مصداق كُفر و شرك اند؛ تا جائي كه در احاديث آمده است:
«هر كس در كفر دشمنان و ستمگران به ما اهل بيت شك كند، كافر است»![2]
با در كنار هم قرار دادنِ اين پيام و روايت پيشين، نتيجه مي گيريم اين افراد ـ حتماً ـ به دنيا بازگشت كرده و به دست يداللهيِ حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ به گوشه اي از جزايِ دنياييِ بَرخي اعمال خود مواجه مي شوند.
از احاديث متعدّد استفاده مي شود كه:
«اولين كار حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ پس از ورود به مدينه، بيرون آوردن جنازة آن دو نفر ظالم و غاصبِ حق زهرا ـ سلام الله عليها ـ است. خلاصه مطلب اين مي باشد كه ايشان از مردم مي پرسند: آيا بين شما كسي هست كه آندو را بشناسد؟ در پاسخ مي گويند: ما آنها را از طريق اوصافشان مي شناسيم و كسي غير از آن دو نفر كنار جدّ به خاك سپرده نشده.... سپس ايشان ديوارهاي كنار قبر آندو را خراب مي كنند.... تا اينكه به جنازة آندو رسيده و جسد آنها را با همان صورت كه از دنيا رفته اند بيرون آورده و كفن را كنار مي زنند. امام به اذنِ خدا، آندو را زنده نموده و بر آنها لعن و نفرين مي نمايند... هر كس به اندازة دانه اي از دوستي و محبّت آنها به دل داشته باشد، آنجا عقيدة خود را ظاهر كند. آنگاه به امر حضرت، خلايق اجتماع مي كنند (تا شاهد محاكمة آندو باشند) سپس تمام رفتارهاي ناپسند آنها را در هر عصر و زماني، ذكر كرده و آنها نيز به جنايات خويش اعتراف مي كنند. به دستور حضرت، ابتدا حاضرين از آنها قصاص مي كنند. سپس حضرت امر مي فرمايند تا آتشي از زمين بيرون آيد كه اين همان آتشي است كه بَر در خانة حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ آورده بودند. و با همان هيزمي كه براي آتش زدن اهل بيت ـ عليهم السلام ـ جمع آوري كرده بودند ـ و نزد اهل بيت باقي مانده و از يكديگر ارث مي بَرند ـ آنها را آتش زده، پس دستور مي دهند كه بادي وزيده و خاكسترشان را به دريا ريخته و پراكنده نمايند».
البته تصور نشود كه اين، آخرين عذابِ آندو است: حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السلام ـ در اين رابطه چنين مي فرمايند:
«هرگز!... به خدا سوگند كه «سيّداكبر» رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ و «صدّيق اكبر» اميرالمؤمنان و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسين و بقيّة ائمه هُدي ـ عليهم السلام ـ و تماميِ آنهايي كه ايمان خالص داشته اند و همة كساني كه كافر محض بوده اند برگشته و آنجا حاضر شده و قصاص مي گيرند. تا جائيكه در يك شبانه روز هزار مرتبه كشته مي شوند ولي باز به صورت نخست بر مي گردند.»[3]
ج آنها در قبر به عذاب مي رسند، پس چرا باز هم در رَجعت متحمّل عذاب مي شوند؟
عدالت يعني: «حفظ تناسبات و اينكه هر چيز در جاي شايسته اش قرار گيرد».پس اگر دانش آموزي به گونه اي كامل به درس بپردازد، شايستة نمرة 20 است و در غير اين صورت، به همان ميزاني كه تلاش كرده به امتياز مي رسد.
نكته اينجاست كه ما خيال مي كنيم: جنايت دشمنانِ حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ همان سيليزدن به ايشان است و ظلم قاتلين حضرت امام حسين ـ عليه السلام ـ نيز، قتل ايشان مي باشد؟! در حاليكه عمق جنايت فراتر از شعاع دركِ ماست.
حضرت امام محمد باقر ـ عليه السلام ـ پاسخ اين سؤال را چنين مي فرمايند:
«آن دو اولين كساني هستند كه به ما ظلم كرده، حق ما را ربوده و بر ما چيره شدند. آندو دري از ظلم و ستم به رويِ ما گشودند كه تا قيامت بسته نخواهد شد. خداوند از ستمي كه در حق ما نمودند نگذرد و آنها را نيامرزد».[4]
به عبارتي: آن «سيلي» نيز آغاز نبرد بي پاياني بود كه از دست پليد دوّمي شليك شد و تنها جنايت آندو نيست![5] تمام جنايات (حتي شهادت حضرت سيدالشهداء ـ عليه السلام ـ از روزِسقيفه و هم پيماني ِ شيطان صفتان جهت غصب حق امامت و مديريّت شايسته سالارِ معصومان، نشأت مي گيرد.
حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السلام ـ وزر و وبال همه را گردن آندو مي داند و مي فرمايد:
«تا قيامت هر خون ناحقي كه ريخته شود، هر مالي كه از حرام كسب شود، و هر فحشايي كه مرتكب شوند همه بر گردن آن دو مي باشد، تا اين كه قائم آل محمد ـ صلي الله عليه و آله ـ به پاخيزد (و از اين اعمال جلوگيري كند). ما بني هاشم بزرگ و خُردسال خود را دستور مي دهيم كه آن دو را سَب نموده (و دشنام) گويند و از آنها برائت و بيزاري جويند»[6]
با اين حساب، دانسته مي شود كه جرم دشمنان اهل بيت ـ عليهم السلام ـ يكي و دو تا و صدتا و يك ميليون و يك ميليارد نيست بلكه به اندازه تمام گناهان صغيره و كبيره جن و انس (در طول زمان)، مرتكب فحشا و منكرند؛ و از اينروست كه حتّي قصاصِ در زمان رجعت نيز كافي نمي باشد!
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمودند:
محبت و ولايت اولياي الهي و برائت از دشمنان آنها واجب است. برائت از كساني كه به آل محمد ـ صلي الله عليه و آله ـ ستم كرده، هتك حرمت نموده، فَدَك و ميراث حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ را به زور گرفتند و حقوق آن حضرت و اميرالمؤمنين ـ عليه السلام ـ را به يغما بردند...
(بحار10/ 356ـ226؛ عيون اخبار الرضا ـ عليه السلام ـ 2/ 126ـ124)